Pięć i pół miesiąca

Jakiś czas temu, na początku lutego br., przypomniałem sobie postać Gary’ego Linekera, słynnego ongiś kopacza piłki nożnej z Anglii. Nie, nie zgłupiałem na stare lata i nie stałem się nagle zagorzałym kibicem, machającym zaciekle szalikiem ukochanej drużyny oraz zdzierającym gardło na trybunach, ponieważ na takie przepoczwarzenie jestem zwyczajnie zbyt gnuśny. Futbolista pojawił się w mojej głowie tuż po obraniu przez Wielką Brytanię własnej, indywidualnej drogi rozwoju i oficjalnym opuszczeniu przez nią szeregów Unii Europejskiej (UE). Wtedy też strawestowałem jego słynne powiedzenie i wymyśliłem nową, żartobliwą definicję: „UE to taki gospodarczo-polityczny związek demokratycznych państw europejskich, w którym 27 szefów rządów biega za pieniędzmi, a na końcu i tak wygrywają Niemcy