Nigdy już nie wróciły

Na pewno gdzieś tu są, wieczorem myły głowę – zawiadomił o 3 rano ludzi z ciężarówki lokator Dziadków – lejtnant sowiecki. Mama (19 lat) i Babcia (47 lat) wyskoczyły do ogrodu. Szukali, ale w końcu odjechali. O świcie pobiegły do znajomych zabrać plecaki, bo po wywózce z 10 lutego wszyscy byli spakowani. Poszły na dworzec, myślały: co robić? Był 13 kwietnia 1940, piękny, chłodny dzień. Potem jechały pociągiem do Białegostoku, a wzdłuż ich toru jechał pociąg towarowy z wywożonymi na Syberię. Dzieci wyciągały rączki przez okienka, śpiewały, że jeszcze Polska nie zginęła, póki one żyją. Potem siedziały tydzień w wiejskim więzieniu, gdzie skradziono im ostatnie sztuki biżuterii na czarną godzinę. Koszule nocne oddały dla niemowlęcia, śpiącego na sianie w celi. Enkawudziście w końcu znudziło