Dyrygenci w piekiełku

W świecie szeroko pojętej kultury powszechne jest zjawisko rzucania kłód pod nogi artystom, którzy mają niepoprawne – wg elit III RP – poglądy polityczne i śmią je choćby półgębkiem wypowiadać. Pisałem już o piekle dyrygentów. W wielkim skrócie chodziło o to, że tak jak we wszystkich niemal dziedzinach, i w tej triumfuje demokracja. Także z jej najgorszymi cechami. Ważniejsze są związki zawodowe i inspektor orkiestry, a nie dyrygent jako najistotniejszy jej – brzydko mówiąc – element. Mimo że to przede wszystkim jego umiejętności i wizja – choć nie zawsze – decydują ostatecznie o efekcie końcowym wspólnej pracy z muzykami. Tym razem chcę powiedzieć, że oprócz piekła istnieje w naszej rzeczywistości także piekiełko. Temperowanie oszołomów Polega ono na tym, że o karierze dyrygenta decydują