Za co III RP uwielbia Halloween

„Nieodmiennie z cmentarza szło się bić szyby w rosyjskim konsulacie” – wspominał czasy zaborów Jan Fryling, lwowski batiar, poeta i dyplomata II RP. Polskie Zaduszki przez wieki oprócz religijnego miały wymiar niepodległościowy i antyreżimowy. Nic dziwnego, że III RP woli od nich Halloween, wolne od niebezpiecznego pierwiastka polskości-nienormalności. Agrabarz mi grób muruji, niech mnie w dupę pocałuji” – głosiła pieśń lwowskich batiarów, oddająca łobuzerskie podejście do życiowych dramatów. Jednak każdy z tych batiarów szedł we Wszystkich Świętych i Zaduszki na łyczakowski cmentarz. „Były to właściwie dwa miasta, zgodnie sąsiadujące ze sobą: Lwów i Łyczaków. We Lwowie się żyło, na Łyczaków szło się, a raczej jechało, odpocząć” – pisał Jan Fryling. W te dwa dni „wieczorem od Łyczakowa w