Porządki w burdelu

Muszę przyznać, że coraz lepiej rozumiem emocje ludzi, którzy nie chodzą na wybory. Doznania zarówno estetyczne, jak i etyczne, które są nieodłącznym elementem śledzenia polskiej sceny politycznej, są tak nieciekawe, że człowiekowi może po prostu się odechcieć. Ile można znosić rozczarowań? Problem jednak tkwi w tym, że nawet jeżeli oceniamy klasę polityczną jako bandę cwaniaków – a taka generalizacja jest skądinąd niesprawiedliwa – to z faktu wypięcia się na nich w wyborach nic nie wynika, bo i tak będą przecież żerowali na naszych pieniądzach. Świadomość, że obywatele nie patrzą im na ręce, z pewnością dodatkowo ich rozpuści. A zatem choć serce często podpowiada, by zostać w domu, rozum wskazuje, że absencja wyborcza jest w gruncie rzeczy prezentem dla tych, przez których chcielibyśmy