Awers i rewers rzeczywistości

W ciągu ostatniego tygodnia teatralny spektakl, jakim III RP mami swoich obywateli, ulega gwałtownej deziluzji – dekoracje demokratycznego państwa prawa nie wytrzymały szalonego tempa wyborczej farsy, rozsypują się na oczach widzów, tynk z fasady odpada wielkimi płatami, spod spodu wyziera sfatygowana dykta zamiast solidnego muru. Trudno jeszcze przewidzieć, w jaki sposób publiczność zareaguje na tę fuszerkę inscenizacji, skoro już wcześniej po wielokroć zignorowała objawy erozji, łącznie z tym najbardziej tragicznym – katastrofą smoleńską. Wydaje się jednak, że każda kolejna obserwacja wzmacnia poczucie nierzeczywistości, a zatem również – ciekawość dla tego, co kryje się za fasadą, w kulisach, na obrzeżach sceny. Być może te peryferie, którymi konstruktorzy iluzji wzgardzili, ujawniają