Między prozą a poezją

Z piosenką jest jak z życiem, czasami bliżej jej do poetyckiej, romantycznej strony, choć niestety, na co dzień dominuje proza. Albumy – Piotra Bukartyka „Kup sobie psa” i Grzegorza Turnaua „7 widoków w drodze do Krakowa” – to wyspy na morzu wszechogarniającej nas tekściarskiej miernoty. O tym, że największą bolączką polskiego muzycznego show-biznesu są słabe teksty, że to pięta achillesowa piosenkarskiego światka, wiedzą zarówno krytycy, jak i sami wykonawcy. Cóż, tekściarzy na miarę tych tworzących onegdaj dla Marka Grechuty, Ewy Demarczyk, Perfectu, starej Budki Suflera czy piosenkarzy starających się o to, aby ich piosenki pobudzały refleksję, dzisiaj możemy szukać długo. Najczęściej na próżno. Szczęśliwie są wykonawcy umiejętnie balansujący pomiędzy piosenką poetycką, popem,