Dobra zmiana

Po raz pierwszy od niemal dekady minister spraw zagranicznych RP w swoim sejmowym exposé poświęcił tyle uwagi polityce historycznej państwa. Mimo że wcześniej stanowiska: prezydenta RP, premiera rządu, marszałka Sejmu, marszałka Senatu w jednym czasie pełnili absolwenci historii – politycy PO – to „polityka historyczna” była pojęciem abstrakcyjnym, o ile nie zakazanym. Koalicja PO-PSL działała na zasadach politycznego „odruchu Pawłowa”: każde działanie rządu Jarosława Kaczyńskiego w przeszłości musiało być napiętnowane, nawet jeśli obiektywnie służyło polskiej racji stanu i polskiemu interesowi narodowemu. Tak właśnie było z polityką historyczną, którą potępiano tylko dlatego, że promowało ją PiS. Dziś o polityce historycznej mówi nie tylko prezes rządzącej partii Jarosław Kaczyński, ale również wicepremier, minister kultury Piotr Gliński i szef MSZ-etu Witold Waszczykowski. To oznacza, że wreszcie szóste co do wielkości państwo UE chce być na swoim, gdy chodzi o wizję polskich dziejów i relacje z naszymi sąsiadami. Politykę historyczną ma każde państwo – tylko idiota tego nie widzi. Dobrze, że wyborcy zdecydowali, iż Rzeczpospolita też na nią zasługuje.