​Zapomniane cmentarze morowe

Samotna kapliczka w lesie, postawiony w polu krzyż, niewielki kurhan usypany na granicy dwóch wsi przy rozstajach dróg. Przypadek? Nie, to często ślad, że w tym miejscu spoczywają ofiary „morowego powietrza”, czyli epidemii chorób zakaźnych, jakie co kilka lat nawiedzały dawniej ludność miast i wsi. Gdy ofiar moru było dużo, powstawały cmentarze morowe, czyli epidemiczne, najpierw dżumowe, a od XIX w. także choleryczne.  Niektóre z nich zachowały się do dziś, wśród nich cmentarz przy ul. Brackiej w Łodzi. Powstał on pod koniec XIX w. jako druga nekropolia dla wyznawców religii mojżeszowej w Łodzi. Duże zasługi w jego założeniu miał Izrael Poznański, który pod jej budowę przekazał aż kilka hektarów ziemi. Ale decyzję o utworzeniu nowego miejsca pochówków przyspieszyła właśnie wielka