„Słońce Jamajki”

NIEMCY \ I z dialogu wyszło dno, zero, czyli nic. Mają Państwo niesamowite szczęście, że tylko mnie czytają! Tak, nie przesadzam – mają Państwo szczęście! Nie, nie jestem aż takim bufonem, żeby twierdzić, iż moje teksty są nadzwyczajne i wybitne. Bardziej chodzi mi o to, że nie muszą mnie Państwo słuchać, bo zagadałbym o polityce na śmierć, a co ważniejsze, nie muszą Państwo słuchać, jak śpiewam!  Po takim doświadczeniu gabinety psychoterapeutyczne odnotowałyby niespotykaną hossę, a ja zostałbym najprawdopodobniej odizolowany od zdrowej tkanki społecznej poprzez zesłanie na bezludną wyspę. Ostatnią znaną ludzkości próbę wokalną podjąłem nieopatrznie, będąc u siostry, kiedy to zmywając naczynia, zacząłem cichutko nucić pod nosem pewną skoczną melodię. Ponieważ uznałem, że idzie mi