​Grunt to tradycja

Gdy zdetronizowany cesarz Napoleon powrócił z pierwszego wygnania, z wyspy Elby, i wylądował na plaży w Prowansji, w zatoce Juan, paryska prasa pisała: „Potwór powraca do Francji!”, „Awanturnik znów szuka szczęścia!”, „Wygnanie to za mało – trzeba surowszej kary!”. Kiedy pierwsze oddziały wojska przeszły na stronę Napoleona i był w połowie drogi do Paryża, paryska prasa donosiła: „Napoleon minął Lyon”, „Napoleon zbliża się do Paryża”, „Czy Napoleon dotrze do Paryża?”. Gdy Napoleon był już pod Paryżem i cała armia stanęła za nim, prasa paryska pisała: „Cesarz wkrótce wkroczy do stolicy”, „Cesarz znów z nami?”, aż wreszcie: „Witamy Najjaśniejszego Pana!”. Tamten ton prasy paryskiej przypomina mi ton środowiska „Gazety Wyborczej”: od „Junta juje” – jak pisał niejaki Orłoś w stanie wojennym