Gdy już nie ma sił czekać

Północne obrzeża centrum Neapolu. I ruchliwa ulica Luigiego Settembriniego. Budynek numer 5. Potężny pałac Rocco. W środku wysokie pomieszczenia. Na ścianach obrazy. Szlachetność wystroju. Między korytarzami czuć jednak pewien nastrój grozy.

Jakiś niewysłowiony niepokój. Po szerokich schodach co rusz wchodzi bądź schodzi ktoś z uwijającej się w pośpiechu służby. Noszą misy z wodą, ręczniki. Milczą. Są smutni.

To już trzynasty miesiąc, odkąd Fortunatina Agrelli tak mocno cierpi. Wszystko zaczęło się jeszcze w kwietniu 1883 r. Tym samym feralnym, gdy śmierć zabrała jej bliską krewną Almarindę Galassę. Po tej stracie dwudziestoletniej dziewczynie niemal zawalił się świat. I do tego jeszcze ta choroba, nad którą bezradnie