Rozum i strach

Gdy w młodości czytałem książki przygodowe, widziałem siebie jako głównego bohatera większości opowieści. We własnych myślach byłem dzielny, nieustraszony, chrobry i szlachetny. Wrogowie nie mieli żadnych szans w bezpośredniej konfrontacji ze mną, a ja wychodziłem ze wszystkich opresji bez jednego nawet draśnięcia. Który z nastolatków nie marzył o tym, by w czasie przemierzania pustyni uratować arabską księżniczkę, a później wziąć od jej bajecznie bogatego ojca kilka pałaców i wielką górę złota? Naturalnie sama szlachetnie urodzona ofiarowała swoją dłoń w podzięce, a szczęśliwy ojczulek wyprawił oblubieńcom huczne weselisko i wszyscy żyli długo oraz szczęśliwie, stąpając boso po nagrzanym piasku.

Nagrzanego piasku