Śladami Kmicica

Nie mieli jednolitego umundurowania, ale wszystkich ich łączyła bezgraniczna miłość do dowódcy, którego nazywali „Baćką” (ojczulkiem), i nienawiść do bolszewików. Nazwisko Bałachowicz przyciągało jak magnes, a w jego oddziałach walczyła przedziwna mozaika narodowościowa. Polacy, Rosjanie, Białorusini, Bałtowie, kubańscy Kozacy i kaukascy górale, a nawet Żydzi. Nazywali się rycerzami śmierci, na czapkach nosili trupie główki ze skrzyżowanymi piszczelami, nie mieli jednolitego umundurowania, ale wszystkich ich łączyła bezgraniczna miłość do dowódcy, którego nazywali „Baćką” (ojczulkiem), i nienawiść do bolszewików. Karol Wędziagolski, desygnowany z ramienia władz polskich do kontaktów z białymi Rosjanami, tak pisał o żołnierzach generała: „Do Bałachowicza idą ludzie na urok jego istnienia