Nie było mowy, byśmy źle żyli z Żydami

Na podwórku w małej chatce dożywał sędziwy Żyd, do którego mówiliśmy Sije. Moja babcia go utrzymywała aż do śmierci. W czasie okupacji w Warszawie było dużo Żydów mających sklepy na ul. Piwnej, a także w okolicy Hali Mirowskiej. Moja babcia miała letni dom na wsi. Pamiętam, jak któregoś razu wybrałam się do niej. Miałam może 5 lat. Na podwórku w małej chatce dożywał sędziwy Żyd, do którego mówiliśmy Sije. Moja babcia go utrzymywała aż do śmierci. Bałam się go, bo miał wąsy, długą brodę. Kiedy siedział na ławeczce, czasem go pytałam, czy nic mi nie zrobi. Uśmiechał się wtedy tylko. Nie było wówczas mowy, aby Polacy źle żyli z Żydami. Jestem z dziada pradziada warszawianką. Mam wiele wspomnień z czasów okupacji. Na apel „Gazety Polskiej Codziennie” pragnę dołączyć swoje wspomnienia. (