Ko, ko, ko i kukuryku

Podoba mi się przebój zespołu Jarzębina. Przyśpiewka ludowa „Koko Euro spoko” różni się od „utworów” wyprodukowanych przez profesjonalnych tekściarzy i kompozytorów wdziękiem, melodyjnością i entuzjazmem, po prostu chce się śpiewać razem z przesympatycznymi gospodyniami wiejskimi. Niewyliftowanymi, niezmanierowanymi i naturalnymi. Na tle wrzasków, pień i jęków naszych profesjonalistów utwór na cześć piłki nożnej emanuje polskością i, choć to może zdenerwować rodzimych artystów, europejskością. A artyści zawodowi, jak wiadomo, nie są w stanie stworzyć dzieła nadającego się na festiwal Eurowizji. A pchają się do Europy. Do Europy to my już należymy, bez ich łaski. W ostatnich dniach mamy do czynienia z zamieszaniem wokół bojkotu ukraińskiej części Euro 2012. Obok sensownych i zrozumiałych