Polityczne zaklęte rewiry

Zydor Luśnia był dzielnym człowiekiem! Dragoński wachmistrz ze stanicy w Chreptiowie uganiał się razem z Panem Wołodyjowskim za tatarską ćmą po Dzikich Polach i nabił na pal Azję za porwanie Baśki, zabicie starego Nowowiejskiego oraz spalenie Raszkowa. Pamiętają Państwo, gdy w serialu „Przygody pana Michała” ten zawzięty Mazur podnosi wzrok, w mdłym świetle pochodni patrzy w twarz Tuhajbejowicza i przemawia do Lipka swoim nosowym głosem? Ten sam wzrok spoczął na mnie kilka dekad temu, kiedy wspólnie z całą klasą siedziałem w małej sali Teatru Nowego w Łodzi! Gdy Ludwik Benoit – bo o nim mowa – pojawił się w sztuce po raz pierwszy, przez widownię przebiegł jedynie cichutki szmer niepewności i niedowierzania, ale gdy jego tubalny głos wygłosił kwestię otwarcia, kaskada braw zmusiła aktorów