Sąd Najwyższy z PRL gładko w III RP

Sędziowie skazujący opozycję w okresie stanu wojennego, partyjni prymusi, sędziowie wspierający służby totalitarnego państwa, współtwórcy propagandy prawniczej minionego ustroju – to ich zainstalowano w Sądzie Najwyższym w 1990 r., by wpływali na formujący się wtedy system prawny i zabetonowali przewagę postkomunistów w nowej rzeczywistości ustrojowej. Poczucie praworządności i niezawisłości sędziów PRL, robiących w tym okresie szybkie kariery, ukształtowało się w realiach tzw. demokracji ludowej i dialektyki marksistowskiej. To rozumienie podstawowych pojęć państwa prawa można odtworzyć z wytycznych władz partyjnych, które nadawały kierunek działania wymiarowi sprawiedliwości. Takie wskazania w 1984 r. przypomniał pierwszy w