Wyjątkowi z AK

Dziś każda ich piosenka sprawia, że łzy napływają do oczu; niezależnie od tego, czy słuchamy powstańczego „Marszu Mokotowa”, „Warszawskich dzieci”, co szły w bój, czy „Serca w plecaku”. I opisywana tak gorzko przez Miłosza miłość, naiwna, niewinna, trwająca czasem tylko parę tygodni. Rozczulające, że uroczyście brali ślub, by zaraz potem zginąć na barykadach Warszawy lub w okrążeniu Wilna. Jak Basia i Krzysztof Kamil Baczyńscy, jak wielu innych. Ci chłopcy i dziewczęta – bo przecież nawet dowódcy, jak Antoni Chruściel „Monter”, mieli niewiele więcej niż 30 lat – walczyli z dwoma wrogami. Trudno uwierzyć, że minęło już 70 lat. Wielu z nich mogłoby jeszcze ciągle być wśród nas. Armia Krajowa to jednak nie tylko armia odważnych, zdecydowanych ludzi. To było oparcie dla Państwa Podziemnego,