Zatrzaśnięte drzwi

Jest wtorkowe przedpołudnie 20 stycznia 2004 r. Siedzę z koleżką na skrzyni ładunkowej samochodu ciężarowego, który przemierza iracką szosę nr 8 gdzieś pomiędzy Bagdadem a Al-Hilla. Jesteśmy w przednich nastrojach, gdyż niedawno skończyliśmy pyszny posiłek i teraz żartujemy, paląc papierosy. Marzymy o przeżyciu wojennej przygody w Iraku i szczęśliwym powrocie do domu, najlepiej obwieszeni kilogramem medali za męstwo. Nagle twarz kolegi tężeje, znika z niej uśmiech, a ukryte za okularami balistycznymi zwężone oczy wpatrują się intensywnie w jakiś obiekt na pustyni. Podążam za jego wzrokiem i dostrzegam długi sznur wypalonych pojazdów wojskowych ciągnący się równolegle do drogi. Oglądamy pozostałości konwoju logistycznego z I