Telewizja od ataków na prezydenta

Ataki na prezydenta RP, zwłaszcza wywodzącego się z obozu Zjednoczonej Prawicy, nie są zjawiskiem nowym. Już Andrzej Duda był medialnie atakowany w sposób przekraczający wszelkie standardy. Sądy z wiadomych sobie względów pozwalały wtedy na przesuwanie granicy dopuszczalnej krytyki. W konsekwencji dziś w telewizji publicznej – która nie jest jednym z wielu mediów, lecz instytucją finansowaną bezpośrednio z budżetu państwa – słyszymy wypowiedź Kazimierza Marcinkiewicza, w której obraża głowę państwa, sugerując, że Karol Nawrocki jest narkomanem. Potem nieudolnie się tłumaczy, że słowo „ćpać”, którego użył, niekoniecznie odnosi się do narkotyków. A wystarczy sięgnąć do słownika języka polskiego, w którym słowo to jasno wiąże się z określeniem narkomana. Jak to możliwe, że telewizja