Rybka zepsuła się od głowy

Znam te dzieci od lat. Kupuję od nich jesienią grzyby, gdy wracam z wakacji. Żal mi ich. Biedne, obdarte, stoją godzinami przy szosie. Najczęściej przepłacam, ale grzyby są dobre i świeże. W sam raz na Wigilię. Chwyciły 50 zł. Coś mnie tknęło, zajrzałam od razu do pojemnika. Na dnie gruba warstwa zapleśniałych zgniłków, na wierzchu parę ładnych prawdziwków. Dzieci uciekły, zanim zdążyłam się odezwać. Nieopodal stali dorośli z tej wioski, może starsi bracia, może krewni. – Widzi pan, zgniłki! – A idź stąd, babo! – krzyknął podgolony osiłek. – Jako świadoma obywatelka sama zdecydowałaś o zakupie towaru, a teraz chcesz biednym dzieciom od ust odjąć swoje parszywe srebrniki? – Grzyb zawsze może trochę się popsuć – powiedział pojednawczo drugi, podchodząc. Podniósł parę kamieni i zmierzał ku