Kronikarz Warszawy

TAK ZAPAMIĘTAŁEM \ JULIAN ŻEBROWSKI Marek Nowakowski Natychmiast rozpoznawalny. Mistrz szybkiej karykatury, portretu, rodzajowej scenki z naszego miasta. Kreskę miał jak snajper. Z Czesławem Michniakiem, pisarzem z Poznania, spotkaliśmy się w kawiarni na Ordynackiej. Rok 1972. Przysiadł się Julek. Szybko znalazł wspólny język z moim kolegą po piórze. Obaj przedwojenni. Byli członkami tej samej korporacji studenckiej. Na pamiątkę spotkania Julek w kilka minut naszkicował portret pisarza z Poznania. Podobieństwo fizyczne i coś więcej. Julian Żebrowski niejednego tak przyszpilił na poczekaniu. Stary kelner w „Kameralnej”, który jeszcze posługiwał w „Adrii”. Legendarny dżokej, po wojnie trener na służewieckim torze. Rzemieślnicy ginących zawodów. Ostatni dorożkarz, z którym zabierał się na