Młodzież ludowej władzy

PRL \ KSZTAŁTOWANIE KOMUNISTYCZNEGO SPOŁECZEŃSTWA

Numer 1006 - 05.01.2015Historia

Komunistyczne organizacje skupiające młodzież różniły się od siebie tylko nazwą. Niezależnie od tego, czy był to Związek Walki Młodych, Związek Młodzieży Walczącej, Związek Młodzieży Wiejskiej czy jeszcze inny ruch, zadanie było jedno: służyć ideologii. Miały one wykształcić i wychować nowe kadry dla władzy oraz ukształtować nowe pokolenie ludzi budujących socjalizm w Polsce.
„Jako członek Związku Młodzieży Demokratycznej chcę w ramach Organizacji, do której wstąpię, kształcić się na światłego i świadomego obywatela swego kraju” – takie słowa wypowiadali przyszli członkowie młodzieżowego zaplecza PZPR, organizacji powołanej już w 1945 r., która następnie w 1948 r. została wcielona do Związku Młodzieży Polskiej. Motto kolejnej organizacji, którą również wchłonął ZMP, jednoznacznie wskazywało jej ideologiczny kierunek: „W Związku Walki Młodych gromadzimy się w zwarte szeregi młodych żołnierzy i budowniczych nowej Polski, Polski ludu pracującego”.
Organizacja i mobilizacja
Do młodzieżowych organizacji komunistycznych wstępowała: „wiejska biedota, młodzież małomiasteczkowa, niekiedy nawet z marginesu […]. To byli ludzie, którym nowa władza, nowy system, stwarzał kolosalne szanse awansu cywilizacyjnego, awansu kulturowego i zajęcia lepszych pozycji startowych w wyścigu do dorosłego życia. […] Druga grupa to były, trochę zbuntowane, sfrustrowane dzieci klas, warstw posiadających – burżuazji, inteligencji czasem nawet ziemiaństwa, ci wszyscy, którzy odrzucali konwenanse panujące w ich rodzinnych domach, […] ci, którzy przed wojną widzieli biedę, nędzę polskiej wsi i doszli do wniosku, że coś trzeba zrobić, radykalnie zmienić i taką rewolucyjną zmianę oferował komunizm. Ostatnią grupą byli oportuniści […], bo tu dają najwięcej” – pisał prof. Jerzy Eisler. Członkiem takiej organizacji mógł być obywatel Polski, który ukończył 15 lat, a nie skończył lat 30. W połowie lat 50. XX w., w końcówce swojego funkcjonowania, ZMP zrzeszał ok. 2 mln młodych ludzi.
Praktycznie od początku swojego istnienia, czy to samodzielnie, czy następnie zrzeszone w ZMP, młodzieżowe organizacje prowadziły szkolenie przyszłych prawdziwych komunistów. Wydawały specjalne okólniki, które określały sposoby postępowania związków i ich członków. Jeden z nich, dotyczący wystąpień masowych tak je określał: „Odgrywają one wielką rolę propagandową w życiu organizacyjnym”.
Główną rolę w działalności związków odgrywały organizacja i mobilizacja. Każdy członek miał obowiązek „bezwzględnie nauczyć [się] kilku pieśni i hymnu Związku”, ponieważ ich znajomość to „wyraz walki zjednoczonej młodzieży świata o lepszą przyszłość”.
Zasady działania związku odnosiły się też do konieczności robienia odpowiedniego wrażenia na publiczności, zachowanie jego członków miało też oddziaływać na psychikę ich samych, czy to podczas pochodu, czy manifestacji. Ogromną rolę w tym względzie odgrywało frenetyczne skandowanie haseł: „Treść […] winna być znana uczestnikom. Okrzyki winni podawać odpowiednio wytypowani członkowie. […]. W czasie marszu i innych uroczystości należy również skandować »jedność« – […] aktualne hasło młodzieży polskiej. Treść okrzyków należy oprzeć na załączonym spisie wg uzgodnionych z bratnimi organizacjami młodzieżowymi w skali środowiska” – głosił okólnik.
Antyimperialistyczny front
Podczas prac nad kształtowaniem socjalistycznej młodzieży uwagę zwracano też na takie aspekty, jak np. dekoracja sali, w której odbywały się spotkania związkowe



zawartość zablokowana

Autor: Paweł Wiejaczka


Pozostało 50% treści.

Chcesz przeczytać artykuł do końca? Wyślij SMS i wprowadź kod lub wykup prenumeratę i zaloguj się.

Dostęp do artykułu
wyślij sms o treści GP1 na numer 7155
koszt 1 zł (1,23 zł brutto)
Prenumerata
Mam dostęp
zaloguj się




reklama










#DziękujeMyZaOdwagę
reklama