Jak to miasto z chaty powstawało

To było dawno temu. Bardzo dawno. Gdy jeszcze tutejszy dziewiczy bór zamieszkiwało kilkanaście ledwie rodzin. Klanów prostych chłopów. O tym, że w lesie żyją ludzie, wiedziało kilkoro z tych, którzy przez przypadek, gubiąc szlak, musieli spędzić w nim noc. Ponoć słyszeli wtedy jakieś głosy. Jeszcze inny widział przez chwilę łunę światła od ogniska. Tak, w tym borze musieli żyć ludzie. Jednak raczej z niego nie wychodzili. Tu mieli wszystko, czego im było potrzeba. Żyli z tego, co dawała im ziemia. Uprawiali rolę, zbieractwo, znosili na zimę grubo ciosane pnie wielkich okolicznych buków. Żyli w zgodzie z naturą. Chadzali spać, gdy tylko słońce chowało się za horyzont, i wraz z jego wschodem wstawali. Byli szczęśliwi. Bór dawał im